Κατάγματα Ισχίου

Τα κατάγματα του ισχίου αποτελούν διακοπή της συνέχειας του οστού στο ανώτερο τμήμα του μηριαίου, δηλαδή στην περιοχή που συνδέει το μηριαίο οστό με την πυελική κοτύλη. Μπορούν να εντοπίζονται στην κεφαλή, τον αυχένα, την περιοχή των τροχαντήρων ή την υποτροχαντήρια ζώνη. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα συχνή κάκωση στους ηλικιωμένους, ιδίως στις γυναίκες, λόγω της αυξημένης συχνότητας της οστεοπόρωσης. Συνήθως προκύπτουν μετά από πτώση χαμηλής βίας, ενώ σε νεότερα άτομα μπορεί να εμφανιστούν ύστερα από σοβαρή κάκωση, όπως τροχαίο ατύχημα ή πτώση από ύψος. Η μακροχρόνια λήψη ορισμένων φαρμάκων (όπως κορτικοστεροειδών), καθώς και διάφορες ενδοκρινικές ή μεταβολικές διαταραχές, μπορούν επίσης να αποδυναμώσουν το οστό και να αυξήσουν τον κίνδυνο κατάγματος.

Τα κατάγματα ισχίου διακρίνονται στις παρακάτω κατηγορίες:

•          Κάταγμα μηριαίας κεφαλής (κατάγματα Pipkin)

•          Κάταγμα αυχένα μηριαίου (υποκεφαλικά)

•          Διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου

•          Υποτροχαντήριο κάταγμα ισχίου

•          Μεμονωμένο κάταγμα του μείζονα τροχαντήρα

Η κλινική εικόνα ενός κατάγματος ισχίου περιλαμβάνει τα παρακάτω συμπτώματα:

•          Πόνος στην περιοχή του ισχίου ή του μηρού

•          Δυσκολία ή αδυναμία βάδισης

•          Δυσκολία ή αδυναμία κίνησης ή στροφής του ισχίου

•          Διόγκωση και ευαισθησία

•          Παραμόρφωση κάτω άκρου (βράχυνση με έξω ή έσω στροφή)

Διάγνωση καταγμάτων ισχίου

•          Κλινική εξέταση του ασθενούς

•          Απλές ακτινογραφίες

•          Αξονική Τομογραφία (Υποκεφαλικό ενσφηνωμένο σε βλαισότητα, Σύνθετο κάταγμα)

•          Μαγνητική Τομογραφία (Άτυπο Υποτροχαντήριο Κάταγμα από λήψη διφοσφωνικών) 

Αντιμετώπιση Καταγμάτων Ισχίου

Τα κατάγματα του ισχίου αντιμετωπίζονται στις περισσότερες περιπτώσεις χειρουργικά. Η διεθνής βιβλιογραφία υποστηρίζει την πρώιμη χειρουργική αποκατάσταση, συνήθως εντός των πρώτων 24–48 ωρών, προκειμένου να αποφευχθεί η επιδείνωση της γενικής κατάστασης του – συχνά ηλικιωμένου – ασθενούς και να μειωθούν οι επιπλοκές που σχετίζονται με την παρατεταμένη ακινησία. Σε λίγες και επιλεγμένες περιπτώσεις, όπου η χειρουργική επέμβαση αντενδείκνυται λόγω σοβαρών συνοδών παθήσεων, μπορεί να εφαρμοστεί συντηρητική αγωγή με κλινοστατισμό ή έλξη μέχρι την πώρωση του κατάγματος. Ωστόσο, η μέθοδος αυτή συνοδεύεται από αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών και περιορισμένη λειτουργική αποκατάσταση.

Η επιλογή της κατάλληλης χειρουργικής τεχνικής εξαρτάται κυρίως από το είδος του κατάγματος, την ηλικία και τη γενική κατάσταση του ασθενούς. Ειδικότερα, οι θεραπευτικές επιλογές διαφοροποιούνται ανάλογα με τη θέση και τον τύπο του κατάγματος:

Ενδαρθρικά κατάγματα (Αυχένας, Υποκεφαλικά, Βασεοαυχενικά)

• Κοχλίωση (με βίδες ή δυναμικό σύστημα DHS)
• Ημιαρθροπλαστική ισχίου
• Ολική αρθροπλαστική ισχίου

Διατροχαντήρια και Υποτροχαντήρια κατάγματα

• Εσωτερική οστεοσύνθεση με ενδομυελικό ήλο ή δυναμικό σύστημα ολίσθησης (π.χ. Gamma Nail, Richards Nail)

Περιπροθετικά κατάγματα ισχίου

Η ολική και η ημιαρθροπλαστική του ισχίου αποτελούν από τις πιο συχνές επεμβάσεις για την αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας και των καταγμάτων της περιοχής. Οποιοδήποτε κάταγμα εμφανιστεί στην περιοχή τοποθέτησης μιας πρόθεσης ή γύρω από αυτή ονομάζεται περιπροθετικό κάταγμα ισχίου. Τα κατάγματα αυτά μπορεί να συμβούν είτε κατά τη διάρκεια της επέμβασης (διεγχειρητικά) είτε — συχνότερα — μετά το χειρουργείο (μετεγχειρητικά).

Οι κυριότεροι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν σε περιπροθετικό κάταγμα περιλαμβάνουν:

• Πτώση
• Οστεοπόρωση
• Μακροχρόνια λήψη κορτικοστεροειδών
• Ρευματοειδή αρθρίτιδα
• Διεγχειρητική κάκωση (ιδίως κατά την επανεπέμβαση – revision)

Τα περιπροθετικά κατάγματα ισχίου εκδηλώνονται με χαρακτηριστικά συμπτώματα, όπως:

• Έντονος πόνος στην περιοχή του ισχίου ή του μηρού
• Δυσκολία ή αδυναμία βάδισης
• Περιορισμός ή αδυναμία κίνησης/στροφής του ισχίου
• Διόγκωση και τοπική ευαισθησία
• Παραμόρφωση του κάτω άκρου (βράχυνση, έξω ή έσω στροφή)

Διάγνωση

Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό και τη λεπτομερή κλινική εξέταση του ασθενούς. Οι απλές ακτινογραφίες αρκούν συνήθως για την επιβεβαίωση του κατάγματος και την εκτίμηση της θέσης της πρόθεσης. Σε πιο σύνθετες περιπτώσεις απαιτείται αξονική τομογραφία, ενώ μαγνητική τομογραφία διενεργείται μόνο σε εξαιρετικά επιλεγμένα περιστατικά.

Αντιμετώπιση Περιπροθετικών Καταγμάτων

Η θεραπεία των περιπροθετικών καταγμάτων είναι κατά κανόνα χειρουργική, καθώς πρόκειται για ιδιαίτερα πολύπλοκες κακώσεις. Προ της επέμβασης αξιολογείται αν η υπάρχουσα πρόθεση μπορεί να διατηρηθεί ή αν απαιτείται αντικατάστασή της.

Οι κύριες θεραπευτικές επιλογές περιλαμβάνουν:

• Ανοικτή ανάταξη και εσωτερική οστεοσύνθεση (ORIF) με πλάκες, βίδες, ελάσματα ή οστικά μοσχεύματα
• Αναθεώρηση αρθροπλαστικής (Revision Surgery) σε περίπτωση χαλάρωσης της πρόθεσης
•  Συνδυασμό των παραπάνω τεχνικών, όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο

Ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός Στέργιος Ν. Λάλλος MD, MSc, εξειδικευμένος στη χειρουργική των μεγάλων αρθρώσεων, εφαρμόζει τις πιο σύγχρονες και ασφαλείς τεχνικές για την αποκατάσταση των περιπροθετικών καταγμάτων του ισχίου και διαθέτει μακροχρόνια εμπειρία στην αντιμετώπισή τους.

Η ομάδα της ArthroClinic βρίσκεται στη διάθεσή σας για πλήρη αξιολόγηση και εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση.

Επικοινωνήστε μαζί μας για να προγραμματίσετε το ραντεβού σας.